Wynaleziona w Chinach porcelana, to forma ceramiki, która sama w sobie była sztuką. Tworzenie porcelany można porównać do malarstwa, czy rzeźby w Europie. W Chinach, porcelana była już bardzo rozpowszechniona, na początku X wieku. Technika jej tworzenia, była na bardzo wysokim poziomie. Porcelanowe twory, służyły głownie, jako elementy wystroju świątyń, pałaców cesarskich, a także, jako podstawowe formy naczyń w gospodarstwach domowych. Całe Chiny, obfitowały w miejsca, w których ta najbardziej szlachetna ceramika, była produkowana w dużych ilościach. Porcelana, pomimo tego ze sprawia wrażenie niezwykle delikatnej, jest również bardzo wytrzymałym materiałem. Ta forma ceramiki, często przedstawia też długą historię sztuki, odwzorowywanej właśnie na wyrobach z tego niesamowitego materiału przez stulecia. Wytwarzanie porcelany, takiej jak kiedyś, jest obecnie uważane za sztukę. Ludzie tworzący porcelanowe cuda, to artyści. Jest ich bardzo niewielu i często tworzą swoje działa, już tylko na specjalne okazje. Plusem tego jest to, że jeżeli staniemy się posiadaczami, takiego porcelanowego cuda, mamy pewność, że posiadamy coś unikatowego. Do europy, porcelanę wraz z jedwabiem i przyprawami korzennymi, sprowadził w XVI wieku Vasco da Gama, to właśnie te towary, stały się głównym produktem importowym z Indii. Przez kolejne sto lat, wyroby porcelanowe, były niesamowicie cenne, i dostępne tylko dla najbogatszych europejczyków. Duży wpływ na jej popularność wśród władców miał przesąd, że porcelana rozpada się, jeżeli zetknie się z trucizną dodaną do napojów lub pożywienia. Od XVII, europejscy producenci, starali się otrzymać, jak najlepszą imitację chińskiej porcelany, co było niesamowicie trudną sprawą, ze względu na to, jak cienka i delikatna powinna być ta forma ceramiki. Brać trzeba było także pod uwagę to, że naczynie musi być odporne na wysokie temperatury. Kolejny problem to stworzenia na naczyniach gastronomicznych, cudownych orientalnych wzorów. Na początku XVIII wieku, francuska manufaktura Saint Cloud, zaczęła produkować, za pomocą białej glinki zmieszanej ze sproszkowanym szkłem, tak zwaną porcelanę miękką. Jednak nadal, daleko jej było do importowanej, chińskiej porcelany. W 1709 roku, alchemik, pracujący nad sposobem otrzymywania złota, na zlecenie króla Rzeczypospolitej Augusta II, odkrył metodę wytwarzania porcelany. Pierwsza fabryka produkująca porcelanę w Europie, została otworzona w Miśni. Fabryka ta produkowała przez wiele lat, nieporównywalnie piękniejszą porcelanę, niż inni europejscy producenci. Jednak po pewnym czasie, receptura została skradziona i zaczęły powstawać inne miejsca, tworzące tą piękną ceramikę. W tej chwili, istnieje bardzo duża ilość miejsc, tworzących porcelanę, która niestety odbiega kunsztem wykonania, od osiemnastowiecznych, a już na pewno chińskich produktów. Wynika to z małego zainteresowania ekskluzywnymi formami naczyń gastronomicznych i jak to ma miejsce w wielu dziedzinach produkcji, idzie się teraz w ilość a nie, jakość. Naczynia porcelanowe to sztuka i funkcjonalność w jednym. Trudno bez niej wyobrazi sobie eleganckie przyjęcie. Niestety w naszych domach coraz częściej królują, grube, fajansowe lub kamionkowe kubki, przez które często nie zdajemy sobie spraw, jak niezwykłym przeżyciem jest piecie herbaty z prawdziwej, cieniutkiej i delikatnej porcelany. Może warto poczuć się wyjątkowym i pozwolić sobie na choćby małą filiżankę?